Straatverpleegkundige Dieuwertje komt in haar werk veel verschillende dingen tegen. Op een dag wordt ze gebeld door het zelfregiecentrum in Weert. Die ochtend is daar Kaisja binnengelopen. Kaisja is ten einde raad. Ze is zwanger, net ontslagen en als arbeidsmigrant heeft ze dan ook geen zorgverzekering meer. Door een mondinfectie heeft ze ontzettende kiespijn en het dringende advies gekregen om naar een tandarts te gaan. De infectie kan namelijk invloed hebben op de zwangerschap. Maar ja, ze heeft geen vaste tandarts, en ze weet niet meer wat ze moet doen.

De straatverpleegkundigen komen in hun werk allerlei mensen tegen. Mensen die op straat leven, die wel een slaapplek hebben maar geen adres, of die geen verblijfsvergunning hebben en dreigen uitgezet te worden. Ook voor deze laatste groep mensen is de straatzorg. Want iedereen die zorg nodig heeft, moet die ook kunnen krijgen. Neem nu het verhaal van 𝗔𝘀𝗵𝗮, een jonge vrouw uit een Afrikaans land. Ze is naar Europa gevlucht vanwege een extreme onveilige thuissituatie. Ze kan ook vanwege deze familieomstandigheden niet blijven in het land waar ze asiel aanvraagt, en komt in Nederland terecht. En omdat de asielaanvraag niet in Nederland is gedaan wordt deze hier afgewezen.

De straatartsen en straatverpleegkundigen hebben elke dinsdag een inloopspreekuur in een ruimte bij de maatschappelijk opvang in Roermond. De 45-jarige Mo komt hiernaartoe. Hij hoest veel en voelt zich helemaal niet lekker.  Straatarts Geraldine vertrouwt het niet en laat zijn bloed prikken. Inderdaad, Mo heeft longontsteking. Hij krijgt een antibioticakuur voorgeschreven in de hoop dat hij snel herstelt.

*De kracht van herhaling: dit verhaal is eerder gepubliceerd op 6 februari 

Het kan iedereen overkomen. Halid leeft al een jaar op straat. Hij is niet verslaafd en drinkt geen alcohol, maar het lukt hem maar niet om een woning te vinden. Dat maakt hem moedeloos, en straatverpleegkundige Dieuwertje ziet dat met lede ogen aan. “Halid is iemand die graag vooruit wil,” vertelt Dieuwertje. “Met hulp van het Algemeen Maatschappelijk Werk (AMW) probeert hij al een hele tijd om woonruimte te krijgen.  Met een woonadres kun je een uitkering aanvragen, en dat zou hem echt helpen.” Maar helaas, telkens vist hij achter het net. Via de woningcorporatie lukt het hem niet. De woningmarkt is natuurlijk voor veel mensen lastig, maar het is toch echt wel anders als je elke nacht een plek in de kou moet zoeken om te slapen.

Pas geleden kreeg straatverpleegkundige Dieuwertje een telefoontje van de stichting Dokters van de Wereld. Ze hadden contact gehad met Yari, een 50-jarige man die al meer dan 20 jaar illegaal in Nederland woont. Yari voelt zich erg slecht en weet niet waar hij hulp kan krijgen en komt via-via bij Dokters van de Wereld en zo bij Dieuwertje terecht.

Yari is ongedocumenteerd zoals dat genoemd wordt. Hij slaapt wisselend bij mensen, is niet dakloos maar thuisloos. Hij heeft geen adres en kan daardoor nergens gebruik van maken. “Je ziet vaak dat dit soort ‘bankslapers’ - zoals wij dit ons jargon noemen - erg kwetsbaar zijn. In dit geval leeft iemand al 20 jaar onder de radar”, legt Dieuwertje uit.

Het leven kan erg ingewikkeld zijn als je last hebt van trauma’s en daardoor verslaafd bent. Neem nu het verhaal van Andrean. Een arbeidsmigrant, 40 jaar oud, al vele jaren in Nederland en daardoor dezelfde rechten als iedere Nederlander. Vanwege zijn verslaving komt Andrean in aanmerking voor hulp maar straatverpleegkundige Dieuwertje vertelt dat dit eenvoudiger klinkt dan dat het is: “Adrean is voor zichzelf en zijn omgeving niet altijd even makkelijk waardoor een verblijf in de maatschappelijke opvang niet mogelijk was. En als er dan geen alternatief is, belandt zo iemand op straat.”