Het idee dat daklozen altijd werkloos en onverzorgd zijn, klopt niet altijd. Neem bijvoorbeeld Andrei. Je zou niet raden dat hij ’s nachts op straat slaapt. Overdag werkt hij maar hij krijgt alles zwart uitbetaald. Daardoor staat hij helaas niet geregistreerd.
Andrei werkt hard en staat continu voor zijn baas en collega’s klaar. Straatarts Wout: “Vaak zit er een triest verhaal achter mensen die op straat leven. Andrei heeft vreselijke dingen meegemaakt en is daardoor getraumatiseerd. Omdat hij geen postadres heeft komt hij niet in aanmerking voor een psycholoog. Om toch met zijn trauma’s om te gaan gebruikt hij andere middelen als uitvlucht. Ook hiervoor hulp zoeken is zeer complex. Mensen hebben vaak behoefte aan een behandeling in hun eigen taal maar wanneer ze naar het buitenland gaan raken ze het werk en contacten kwijt die ze hier hebben. Andrei woont ook al zo lang hier dat hij hier familie heeft. Wat is dan een verstandige keuze? Kiezen voor jezelf en naar je geboorteland terugkeren voor behandeling? Of hier proberen er het beste van te maken en bij je dierbaren zijn? Dit is een keuze die veel van ons gelukkig nooit hoeven te maken maar voor Andrei helaas aan de orde van de dag is. Wij als straatartsen en verpleegkundigen proberen hem zo goed mogelijk te ondersteunen in het maken van deze keuze.”