Vanwege privacy gebruiken we gefingeerde namen
Het leven kan erg ingewikkeld zijn als je last hebt van trauma’s en daardoor verslaafd bent. Neem nu het verhaal van Andrean. Een arbeidsmigrant, 40 jaar oud. Hij woont al vele jaren in Nederland en heeft daardoor dezelfde rechten als iedere Nederlander. Vanwege zijn verslaving komt Andrean in aanmerking voor hulp maar straatverpleegkundige Dieuwertje vertelt dat dit eenvoudiger klinkt dan dat het is: “Adrean is voor zichzelf en zijn omgeving niet altijd even makkelijk waardoor een verblijf in de maatschappelijke opvang niet mogelijk was. En als er dan geen alternatief is, belandt zo iemand op straat.”
In dit geval betekende dit dat Adrean geen vertrouwen meer had in de hulpverlening, met de verkeerde mensen in aanraking kwam en af dreigde te glijden naar het criminele milieu. Dieuwertje kwam hem op straat tegen. “Voor mensen als Adrean is het belangrijk dat ik een luisterend oor geef, dat ik laat zien dat de hulp voor hem dichtbij is. En dat werkt. In dit geval waren zijn voeten het ‘haakje’ voor het gesprek. Die waren opgezwollen en zeer pijnlijk doordat hij doorweekte sokken droeg en slechte schoenen had.”
Dieuwertje zorgde voor sokken, schoenen, een slaapzak, een drinkfles en wat zonnebrandcrème. En hoorde dat Adrean zijn oude leven graag achter zich wilde laten. “Hij heeft goed in de gaten dat hij hiervoor bij de kern van zijn probleem, het verwerken van zijn trauma’s moet komen”, vertelt Dieuwertje. Hij vroeg haar om hulp en Dieuwertje kon voor hem een afspraak maken met een psychiater.
“Ik zie mijzelf als een schakel in de hele keten”, geeft Dieuwertje aan. Een belangrijke schakel omdat de straatzorg letterlijk op straat ondersteuning geeft en luistert naar wat iemand op dat moment nodig heeft.